Vele jaren na de "ÖPPER_REETER"

Deze week kwam ik in contact met een oud-collega. Wat leuk om bij te kunnen praten, wat zij nu doet en waar ik mee bezig ben. Telefonisch contact. Maar van grote toegevoegde waarde.

Ze vertelde, dat ze ook columns schrijft in een krant, en ik was in de gelegenheid om haar laatste column te lezen, die ging over de telefoon. Over hoe de telefoon vroeger aan een draadje zat, dat ze nog wel eens terug verlangde naar die tijd, dat ze zó in een tijdmachine zou stappen om naar die tijd terug te gaan, alleen ...... ze zou wél haar mobieltje meenemen!!!!!!

Wat een inspiratie, lieve oud-collega!
Ik moest denken aan de telefoon bij ons thuis, niet alleen aan een draadje, maar ook nog aan de muur vast. En niet in de kamer, maar in de gang. (Waar het in de winter erg koud was, want we hadden geen cv).

Lang niet iedereen had telefoon, dus met dat bellen viel het wel mee. En in de winter was het ook te koud om een uur lang met je zus te bellen.......

Telefoon was voor mij gewoon, en ik weet nog dat we een nummer hadden van drie cijfers. (netnummer weet ik niet).

Soms zag je voor tv  een Amerikaanse serie met telefoonverkeer met telefonistes. Daar keek ik geboeid naar, het verwisselen van draadjes aan knopjes, en de beller, die soms geen contact kreeg, en dan maar bleef drukken op de haak?, en  riep: "OPPER_REETER"...............

Later kregen we een modernere telefoon, en ook de gesprekken met familie en vrienden werden uitgebreider. Intussen had het telefoonnummer ook vier cijfers gekregen.

Toen ik op mezelf ging wonen, had ik geen telefoon. Dat was nog een te dure luxe! Op school, waar ik werkte, kon ik bellen. Voor de privé telefoontjes stond er een pot, waar je het geld in deed.
Óf ik ging naar de telefooncel. (zonder kaart, gingen er nu dubbeltjes of kwartjes in die gleuf? Naarmate het gesprek vorderde, gleden de muntjes weg).

Toen we  een jaar getrouwd waren, gingen we verhuizen naar een grotere woning. We wilden nu graag zelf telefoon, maar...... dat kon niet, want....... "de nummers waren op".
Onze duplexwoning werd geruild voor de eengezinswoning. De alleenstaande man van die woning, heeft zijn telefoonabonnement niet opgezegd, en op zijn nummer hebben wij zo'n drie maanden kunnen bellen. (De telefoonkosten werden netjes aan hem betaald.)
Wat waren we vooral blij met de telefoon, toen we de dokter moesten bellen, voor de geboorte van onze oudste dochter. Maar vlak daarna werden we opgebeld door de PTT, dat wij dit abonnement niet mochten houden en nog diezelfde dag werd het nummer afgesloten.

Eindelijk kwam er uitbreiding van telefoonnummers. Alle nummers begonnen met de 1 van 1000. Nu kregen wij een nummer dat begon met de 2 van 2000!
We zijn begonnen met de grijze telefoon. Maar omdat ik in huis nog wel eens wilde veranderen, hadden we een verlengsnoer nodig, om de telefoon op een andere plaats te zetten.

En omdat we ook graag modern waren, hebben we later een modern toestel gekocht, met druktoetsen!
"O, ik heb verkeerd gedraaid........", kon je dus niet meer zeggen, als je iemand aan de lijn kreeg, die je niet bedoelde!
("Ik heb verkeerd gedrukt", klinkt ook vreemd!)




Ja ....... en na deze lange inleiding kom ik op het eigenlijke verhaal dat ik mijn oud-collega wil laten weten.
Want het zal ongeveer in deze tijd geweest zijn, dat er in het nieuws kwam, dat er voor daklozen dozen zouden kunnen komen, waar ze in zouden kunnen 'bivakeren'.
Intussen was ik zó verknocht aan de telefoon als middel tot contact, dat ik écht nooit zonder telefoon zou willen. Ik heb toen altijd geroepen: "Als ik héél arm word, dan wil ik op alles bezuinigen, maar de telefoon is het áller- állerlaatste om afstand van te doen. "Dan woon ik nog liever in een doos, maar wél met telefoon."
Waarop ik van iemand de opmerking kreeg: "Dan mag je wel een héél lang snoer hebben"!

En nu? In huis hebben we twee telefoons (de derde deed het niet meer en dat is nu een speeltelefoon voor de kleinkinderen), en Andries en ik hebben allebei een mobieltje.
En verwacht van mij niet, dat ik de mooiste, modernste telefoon heb: het is nog een oudje en ik betaal alleen wat ik gebruik voor bellen of een sms-je, meer heb ik niet nodig.

Want........ er is nú iets waarvan ik geen afstand wil doen, iets dat de ranglijst heeft doen veranderen. De telefoon staat niet meer bovenaan.
Nu zou ik in een doos willen wonen, maar ...... mét mijn iPad en mijn laptop! Contact in optima forma!