Leuk tegenover 'niet-leuk'

Eerlijk is eerlijk, het moet wel weer wennen om een blog te maken. Het is nota bene al weer een week geleden, toen ik dacht de draad weer op te pakken.
En het is niet omdat er te weinig gebeurt waar iets over valt te schrijven.
Nee, verhalen genoeg! En dat zit echt allemaal in mijn hoofd en ik zou willen dat álles er uit zou kunnen door middel van schrijven, vertellen, scrappen, of wat er maar te doen is.
O, en dan die ideeën, wat ik ook nog graag wil.......
En dan heb ik het nog niet eens gehad over de 'niet-leuke-dingen', die toch ook belangrijk zijn.
Ik ben momenteel goed in: 'niet-leuke-dingen-laten-liggen-of-uit-te-stellen'.

Wie kan me vertellen hoe ik dit kan veranderen?
Hoogstwaarschijnlijk ken ik het antwoord wel, maar ik ben naar mezelf heel ongehoorzaam!

Deze week begon ons breihaakcafé weer, nadat we in mei voor het laatst bij elkaar zijn geweest. Er waren veel mensen die niet eens naar ons café komen, maar die heel veel gemaakt hebben voor kinderen in Albanië. We hebben 10 zakken weggebracht naar de mensen die ze naar de plaats brengen waar alles gesorteerd wordt. In oktober gaat er weer een transport naar Albanië. Het voelt zo goed dat wij op deze manier kunnen zorgen voor hulp!

Vorige week zaterdag was er een neven/nichtendag van de familie van Andries.
Andries is heel veel bezig met de stamboom. Vooral het vinden van antwoorden op vragen  - als een soort ontbrekende puzzelstukje - vindt hij prachtig.

Een poosje geleden had ik een vraag over foto's op Google+, en die stelde ik in de Google+community.
Vandaag kreeg ik een reactie: niet naar aanleiding van die vraag, maar vanwege mijn achternaam.
En zo kwam het dat uiteindelijk degene van  die reactie contact opnam met Andries, en later nog een paar foto's en een tekening stuurde.
Andries heeft de familielink ontdekt.
Het schip op de tekening was van de neef van Andries' vader!