Herken je dat? Vanochtend toen ik wakker werd, en het is donker (verduisteringsgordijnen), dat je het gevoel hebt, dat je nog op de plaats bent van de week daarvoor.
Ik weet dan precies hoe díe omgeving er uit ziet. En daarna dringt het pas tot je door, dat het je eigen bed en kamer is ........
Gisteren ben ik weer met de trein naar huis gegaan. Een hele week lichamelijk werk verricht. Dat werk begon licht (op Noortje passen) , uiteindelijk werd het flink en hard doorwerken.
Helpen met verhuizen betekent voor Andries en mij: organiseren, aanpakken, doorgaan, dozen uitpakken, alles een plaats geven, zorgen dat zo snel mogelijk alle verhuisrommel weggewerkt is!
Hoewel wij in ons leventje (gisteren was het precies een jaar dat Andries met pensioen is) veel kalmer bezig zijn, geniet ik toch buitensporig van het " organizen": van de onoverzichtelijke hoeveelheid, opnieuw gaan indelen en inrichten, afstand doen van het onnodige en overbodige, met als resultaat: alles ruim en overzichtelijk opgeborgen! Ik ben er best trots op, hoe opgeruimd ik de zolder heb kunnen achterlaten. Voor J&F staan er nog 3 kratten met o.m. boeken, en dat moeten ze zelf gaan ordenen.
Als wij weer een keer naar hen toegaan, kunnen we spullen van hen die hier tijdelijk hebben gestaan, ook weer naar hen brengen, en kan ik bij ons thuis weer gaan " organizen".
Wat een mooi en groot huis hebben ze nu!
Andries heeft zich vooral bezig gehouden met het uit-elkaar halen en in-elkaar zetten van bv. de bedden, en oplossen van problemen, zoals een gordijnstok die uit de muur wil vallen, en er was een geval wat kon worden opgelost door het gebruik van cocktailprikkers: wél arbeidsintensief, maar heel inventief!
Andries heeft het strijdtoneel zondagochtend verlaten. Hij is met mijn broer naar Duitsland gegaan. Op 29 april 1945 is het kamp Sandbostel bevrijd, waar mijn vader toen ook zat. Nu werd op 29 april dat kamp als museum geopend en was er een herdenkingsdienst.
En toen werd het 30 april..... Nog een klein klusje gedaan (van dat matglasplastic op glas geplakt. Wat is dat leuk werk!) ..... En verder, TV, om maar niets te hoeven missen van de inhuldiging! Wat was dit feestelijk, ik heb er van genoten.
En omdat het al zo'n verhaal is geworden, stop ik nu met een foto van Meike, die op maandag ook in haar nieuwe huis kwam! En die de jurk van Maxima en van de prinsesjes zo mooi vond: "bauw" zegt ze tegen de kleur!
6 opmerkingen:
Jullie zijn druk bezig geweest hoor! Wat bijzonder om de opening en herdenkingsdienst van het museum van het kamp bij te mogen wonen, goed dat daar aandacht aan wordt besteed!
Wat fijn dat jullie zo konden helpen en het moet veel voldoening geven dat jullie zo zijn opgeschoten.
groetjes,
Ingrid
Je hebt je weer goed verdienstelijk gemaakt.
Fijn gevoel geeft dat hè, dat je alles ziet opknappen.
En dat hun gewone leventje snel weer `gewoon` wordt.
Nu de beentjes hoog en uitblazen maar.
Wel heftig waar A geweest is.
Ik weet dat ik altijd heel blij ben met de hulp van mijn ouders als er weer 'ns wat gedaan moet worden. ;-)
Wat was het mooi he, afgelopen dinsdag. Ik heb er van genoten.
Herkenbaar. Wij draven ook altijd op bij verhuizingen en klussen :) Maar, eerlijk is eerlijk, de dames weten ook van aanpakken bij ons.
Ah, de kleuren kent Meike dus al. Ze zag er zelf ook heel feestelijk uit :)
Gr. Elise
dat heeft dat kleine ding goed gezein, de kleuren waren ook oogstrelend mooi,
Een reactie posten