Het zal verschil maken of je de oorlog hebt meegemaakt, of hoe je er over hebt gehoord van je ouders of grootouders.
Ik kan werkelijk niet begrijpen, tot welke gruweldaden mensen in staat zijn. Is er iemand die kan uitleggen wat voor zin oorlogen hebben?
In maart waren wij een week op vakantie in Putten. Putten heeft een associatie met de verhalen die ik heb gehoord van mijn vader. Hij was politieagent in Den Haag en was in oktober 1944 één van de 80 politieagenten die werden opgepakt door de Duitsers. Hij is op transport gesteld samen met de Puttenaren naar concentratiekampen in Duitsland.
Het is altijd heel moeilijk geweest om over die vreselijke periode te vertellen. Ooit heeft mijn vader voor ons verhalen op papier gezet. Ieder jaar rond deze tijd was het extra moeilijk, ook omdat alles weer zo in het nieuws kwam. Nachtmerries blijven nog niet uit....... Mijn vader vertelde wel over de bevrijding, toen tanks van de gealliëerden het kamp binnenreden, op 29 april 1944 in kamp Sandbostel. Hij is buiten bewustzijn geraakt, en door het Rode Kruis naar een hospitaal vervoerd. Toen hij bijkwam, dacht hij dat hij in de Hemel was, schoon en liggend tussen schone witte lakens en een liefdevolle verzorging...... Een verpleegster kon hem de datum noemen: "2 mei": de verjaardag van 'zijn meisje', mijn moeder!
Van de 80 politieagenten die zijn afgevoerd, zijn er vier teruggekeerd, waaronder mijn vader.
Dit jaar houdt het mij veel meer bezig dan voorgaande jaren. En dat komt omdat we 'via via' een briefkaart onder ogen kregen, die geschreven is door mijn grootouders, naar mensen in Putten, die hun zoon hadden verloren, en die mijn vader gekend heeft. Wat treft je dan ook dit slot:
Tijdens onze vakantie in Putten las Andries het boek: De man die naar Auschwitz wilde en hij speurde n.a.v. het boek op internet. En toen kwam hij terecht op een film op YouTube, de bevrijding van het kamp in Sandbostel. Dit is de link: kijk er niet naar, als je niet tegen afschuwelijke beelden kunt.
Wel vaker hebben we vreselijke beelden gezien: toch voelt het heel vreemd dat híer mijn vader tussen zat!
Ik denk er nu steeds vaker aan, om dát, wat hij eens heeft opgeschreven, te digitaliseren.
Er wordt altijd gezegd: "Dit mag NOOIT meer gebeuren".
Wat word je dan verdrietig, dat in de wereld nog steeds oorlog, geweld en wreedheden bestaan.
Blij met onze vrijheid: hoe kunnen wij bijdragen tot een wereld in vrede en vrijheid?
9 opmerkingen:
Wat een aangrijpend verhaal Fenny. Het zou bijna uit een boek kunnen komen, maar helaas is het geen fictie... D
at filmpje van Sandbostel zal ik op een ander moment kijken, want ik wil straks nog lekker slapen.
Hoe kunnen wij bijdragen tot een wereld in vrede en veiligheid? Dat doe jij al, lieve Fenny, door alles wat jij uitdraagt en doet in het dagelijkse leven. En als iedereen zo liefdevol en bewust zou zijn als jij, dan zou er overal vrede zijn.
Herdenken wordt volgens mij juist steeds belanrijker. Zeker omdat er straks geen mensen zijn die WO II daadwerkelijk hebben meegemaakt.
Een heel angrijpend verhaal en dan ga je idd weer denken...brrr...
Dus dan moeten we de 5-de mei extra waarderen. En de vrijheid, die zij, ook voor ons bevochten, eren.
Mijn vader zat ondergedoken in de oorlog. Toen hebben ze mijn grootvader gehaald. Hij is teruggekomen maar er nooit overheengekomen. Mijn vaders schuldgevoel, mijn grootvaders kamp, mijn omas pijn...het is altijd een deel van onze geschiedenis geweest.....
Heftig verhaal over jouw vader...aangrijpend hoor. En toch is het goed om zulke verhalen te horen en te zien...juist om te herdenken! Vrijheid is misschien wel "heel normaal" voor ons, maar op vele plekken moet daar nog voor gevochten worden! Ook mijn vader heeft hele heftige dingen meegemaakt in de oorlog...hij heeft daar ook heel lang niets over willen vertellen...toen ik eenmaal hoorde wat hij allemaal had meegemaakt, respect, heel veel respect heb ik gekregen voor hem...
En juist wij als volgende generaties moeten er juist voor zorgen dat we respect blijven houden voor diegenen die -op wat voor manier dan ook- gevochten hebben voor onze vrijheid!!
oorlog is zinloos, met enkel verliezers en geen winnaars. :-((
aangrijpend verhaal over je vader, fenny!!
laat ze aub niet voor niks zo gestreden en afgezien hebben!!!
Wat een heftig verhaal over je vader! Dan komt het wel heel dichtbij. Mooi vind ik het om elk jaar te herdenken. De vlag hangt hier de hele dag half stok. Ik liep zojuist al met Boris langs alle kransen voor straks....
Woh, indrukwekkend verhaal zeg! Dit zijn gebeurtenissen die nooit vergeten mogen worden; alles voor onze vrijheid.
Henny Breedijk.
Een verhaal, zoals er miljenen verteld kunnen worden in vele versies, door miljoenen mensen die kwaad zijn gedaan, ook heden ten dage.
Het kan er bij mij niet in dat mensen elkaar willen doden, in oorlogen, overvallen, huisgezinnen, langs straat..wat is er mis met 'De Mens.'
Roy.
Een reactie posten