En heel onverwacht, was ik zo maar weer juf. De groep was klein, maar zo'n 12 kinderen. We zaten niet in de kring, maar een paar kinderen zaten naast mij, en achter mij in een halve kring zaten de andere kinderen. Om zo beter naar het digibord te kijken?
H E L P! Dit voelde NIET GOED! WAT NU?
De stagiaire wist, dat er een moeder dichtbij het zwembad woonde. Die zouden we kunnen bellen, zodat zij de kinderen zou kunnen opvangen. Onze telefoons lagen nog in de klas....... :(
Ik voelde me vreselijk ....... kinderen zonder begeleiding zó maar wég! Ik móest wel bij de achterblijvende kinderen blijven, en ik vroeg de stagiaire naar J, de locatiedirecteur te gaan, om haar te vertellen, wat er aan de hand was. En natuurlijk de telefoons ophalen.
Ze kwam terug, met de moeder die dicht bij het zwembad woonde. Die was dus niet thuis, maar ze was als leesmoeder op school. Toevallig zag de stagiaire haar.
De moeder bood aan, om snel in haar rode autootje naar het zwembad te rijden.
Toen bedacht ik me: "zouden de kinderen wel weten bij welke halte ze moeten uitstappen?" Het waren kinderen van ongeveer 6 jaar oud. Of zouden ze in de tram blijven zitten? Of wel uitstappen, maar zouden ze veilig bij het zwembad aankomen????
Ik was behoorlijk radeloos, maar daar kwam de volgende tram. De kinderen stapten in, zij mochten gratis, maar ik moest betalen (ov-chipkaart was niet in beeld). En natuurlijk ....... ik had geen geld bij me. "Dan moet u uitstappen!" zei de trambestuurder.
Kon het nog erger?
Ik weet niet meer, of ik uiteindelijk tóch zo maar mee mocht, of dat iemand anders voor me betaalde.
Even een black-out, geloof ik!
Want ik weet ook niet meer wat er is gebeurd in de tussenliggende tijd, toen ik in het zwembad een rondleiding kreeg, omdat er massagetafels in verschillende ruimtes in ht zwembad waren gekomen. En die ruimtes zagen er zo gezellig uit met vrolijk gekleurde gordijnen. Na het zwemmen konden de kinderen er gemasseerd worden, om stress te verminderen.
Ik heb geen enkel gestrest kind gezien.
En zelfs zonder massage liep ik er ook zo rustig bij, om dit allemaal vol verwondering te aanschouwen.
Om ineens tot de conclusie te komen, dat ik niet rondliep maar lag........ in mijn eigen bed!
15 opmerkingen:
Fenny! Je maakte me aan het schrikken op de zondagmorgen!
Wat een nachtmerrie zeg!
Het deed me wel gelijk denken aan mijn ervaring met het zwemmen... Ik ging met mijn eigen groep en twee andere klassen (cluster 4) zwemmen. Er was voldoende begeleiding aanwezig. Met de bus heen. Aangekomen moesten we een klein stukje lopen. Een nieuwe jongen liep bij mij aan de hand, maar besloot er tussenuit te knijpen en zette het op een lopen.
Ik moest er natuurlijk achteraan! Ik kon hem niet vinden, hij bleef zich verstoppen achter auto's die in de buurt geparkeerd stonden.
De andere kinderen uit mijn klas raakten ondertussen in lichte paniek; "waar is Juf Limoentje gebleven?"
Was niet leuk!
Ik heb ooit en kind vergeten in de bus,waar het in slaap gevallen was. Gelukkig liep alles goed af.
En een keer liet een jongetje mijn hand los en schoot de straat op, waar hij tegen een auto aankiep. Gevolg, een gebroken been, een hele hoop regelen, schuldgevoel en ga maar door. Het jongetje was Thomas S, die jaren later als keeper in het Deense elftal stond en daar pa vorig jaar is "afgelost".
Whaha...wat een verhaal!!!!!
Vond het al helemaal niks voor juf Fenny hihi....maar ja het zou zo maar een keer kunnen gebeuren.
Heb echt genoten van je verhaal hoor...kostelijk!!!!
Fijne zondag...lieve groetjes
Je liet mij eerst schrikken. Gelukkig is het alleen maar in je bed gebeurt. Maar heel mooi geschreven, en past ook wel een beetje bij je schrijfstijl.
Een fijne zondag.
Pffff, wat een nachtmerrie!
Dacht eerst dat het echt was, maar halverwege kreeg ik door dat er een addertjes onder het gras zat haha!! Maar 't zal je maar echt gebeuren...
Dacht toch dat het echt gebeurd was.
Top geschreven, maar dat je schrijftalent had, dat had ik je al vaker verteld.
Dus je kan wel schrijfster worden
Dag
het zal je inderdaad maar gebeuren, fenny! :-((
't geeft wel aan hoe bezorgd je bent voor je 'kroost'! :-))
spannend verhaal, dat ik met ingehouden adem gelezen heb!!
Wat een toestanden maak je mee in je dromen soms hè? Vreselijk ingewikkeld en naar soms. Ik had het vorige week ook een keer, maar was zo naar dat ik het niet eens durf op te schrijven :S
Pffff, maar goed het het een droom/nachtmerrie was. Je moet er niet aan denken dat......
Groetje van Henny Breedijk.
Halverwege had ik opeens door dat het een droom was ...Maar wat kan je het dan benauwd hebben he .
Ben je er onbewust toch meer mee bezig dan je denkt
Fijne week voor jou
Groeten Sophia
Oef... gelukkig is het niet echt gebeurd, maar was het slechts een hersenspinsel van jou!
Mens, was al aan het bekijken hoe ik daar op moest antwoorden...Gelukkig was het maar een bedverhaal.
Mag er niet aan denken als die kleintjes werkelijk alleen wegwaren met de tram, en hoe jij zou afzien van "gepijnigdheid".
Stoute fenny !
Jeetje, Fenny!! Ik ben echt een tijd naar je op zoek geweest na het drama met weblog en nu vind ik je gewoon weer. Ik ben blij en ga de komen week even goed bijlezen. Ik zie dat je inmiddels 3 klein kinderen hebt, leuk zeg!! Ben zo benieuwd hoe het met Meike gaat!
Nou tot snel!
Oh wat een bijzonder verhaal. Tis dat ik het stukje van daarna al had gelezen anders wist ii niet wat ik las!
Te gek. Mooi idee om te verwerken in een verhaal voor Plato-online.
Ben veel te lang hier niet geweest.
Er komt te weinig van bloggen, momenteel.
DIt verhaal deed mij trouwens denken aan een voorval ooit, toen ik een jaar of 17 was. Ik werkte toen in en gezin met 7 kinderen en moest op zeker moment met 5 van hen met de tram naar de dierentuin
Drie van de kinderen waren ingestapt, toen de tram voor mijn neus wegreed.
Het is wel goed gekomen maar ik weet echt niet meer hoe!!
gr eva
Een reactie posten