Vreemd , na drie dagen oppas

Noortje, 3 maanden oud

Na de Sint Maartenviering konden we op Noortje passen: Franciska ging met Meike naar de peuterrevalidatie, 's middags vingen wij Meike op toen die met de taxi werd thuisgebracht, en tegen de avond kwam Franciska weer thuis, met ........ de spraakcomputer voor Meike! Franciska had 's middags twee uur instructie gehad.

Zo ongeveer ziet de spraakcomputer er uit. Meike heeft er wel een raster op liggen, zodat haar vingers niet van het vakje glijden. Ze kan een hoofdplaatje aanklikken, bv. 'eten'. Dan kom je in een volgend scherm en kun je aangeven wat je bedoelt.
Waar Franciska al mee bezig is geweest: ieder plaatje moet worden ingesproken. Je kunt zelf plaatjes kiezen, maar ook foto's kunnen gebruikt worden.
Om weer in het vorig scherm te komen, klik je op de knop 'terug'.
En Meike snapt dat al heel goed.
Meike wordt groter: daarom moest er ook een nieuwe sta-tafel  'gepast' worden, er is een nieuwe stoel voor haar besteld. Wat geweldig dat al deze hulpmiddelen mogelijk zijn!

We zijn 's avonds weer naar huis gegaan, omdat dinsdag en woensdag Julius bij ons zou komen. Dat werden ook gezellige oppasdagen! Julius vond hier ook geweldig speelgoed: de afstandsbediening van de schemerlampen: ineens zaten we in het donker, of in knipperlichten, aan/uit/aan/uit. We noemen Julius wel Catweazle. Hij is gefascineerd door lichtjes, en wijst er naar, wil er naar toe, daarbij (net als Catweazle, wie kent Catweazle?) "sssss,  ssssssssss, " roepend!

Ja, dan is het vandaag donderdag! en weet je wat zo gek is? Drie dagen lang ben ik gewend rekening te houden met een kleinkind. Steeds maar plannen om juist iets te doen als het kind slaapt, hoe laat moet je weer ter beschikking zijn om te zorgen voor eten en drinken? Of wanneer even een wandeling? En het is net, alsof ik met die dingen nu nog rekening houd, terwijl dat niet nodig is. Wat een vrijheid. Dat is ook weer wennen! Het was erg gezellig.

Zondag zijn we weer bij de kleindochters, want dan wordt Noortje gedoopt.