Het nieuws van 12 uur

Vroeger had ik plakboeken en verzamelde geboortekaartjes en kaarten en platen uit tijdschriften van de prinsjes! Er was in ons dorp een kleine boekhandel met een ontzettend lieve mevrouw, die meekeek welke ansichtkaart het leukst was! Het plakboek heb ik niet meer, maar het plezier in de verzameling kan ik me wel herinneren.
Om 12.00 uur hoorden we het nieuws van de toestand van prins Friso. Het is waar, dat dit nieuws velen bezighoudt.
Ik moest de ING bellen,omdat mijn betaalpas niet meer leesbaar was.De zakelijke dingen waren afgerond en toen vroeg hij: "Heeft u het nieuws over de prins ook gehoord?"
De komende tijd zullen er neurologen aan het woord komen en er zal gesproken worden over de tijd van reanimeren.
Door al dit nieuws denken wij ook weer terug aan de tijd toen Meike is gereanimeerd, de spannende dagen daarna en het vreselijk bericht na de mri-scan. Haar prognose was heel slecht; het is een wonder, wat we nu allemaal zien, hoe klein ze ook is, ze in alles zó haar best doet, en dat we toch voorzichtige ontwikkeling zien.
Wat kunnen we ons het verdriet van de familie van prins Friso voorstellen.

Donderdag ben ik weer naar Meike gegaan. Deze keer gingen we niet met de tram naar 'school', maar de taxi is nu geregeld. Vorige week in de tram, kwam er een jonge vrouw naast mij, die zei: "Zij is wel groot hoor, zij kan toch wel lopen". "Nee" zei ik, zij kan niet lopen, want zij is gehandicapt."
Er verscheen een lach op het gezicht van deze vrouw, een blijk van herkenning: "Oooo, ik ben ook gehandicapt, maar licht gehandicapt!" Ik kreeg een heel verslag, dat er gisteren net een "evaluatie" was geweest en dat volgens het "protocol" enzovoort, enzovoort.

Gisteren mocht Meike dus voor het eerst met de taxi naar 'school'. En omdat de taxirit voor het eerst was, ging ik mee. Haar papa en mama zijn maandag en dinsdag met haar meegegaan. De taxichauffeur zette haar wandelwagen vast naast de stoel waar ik zat. En intussen wees Meike de streepjes op haar maillot aan, en ging ik de streepjes tellen. Als ik de streepjes niet aanraakte, deed ze het zelf! De taxichauffeur was niet gewend aan zo'n klein gehandicapt meisje, en zei: "'t Is heel wat, mevrouw!"

Meeleven ...... gelukkig dat dat bestaat. Ook voor de koninklijke familie.