Twee weken!

Was twee weken geleden de titel van het blog: "Voelt als vakantie"; door de afwezigheid van twee weken leek het misschien alsof ik op vakantie was!
Niets is minder waar!
Ik begrijp zelf niet, hoe het toch komt, dat momenteel mijn plezier in het bloggen niet eens aan bod komt.

Ik probeer al nadenkend de afgelopen twee weken eens in punten op te schrijven:

Op vrijdag 22 februari hebben we op Julius gepast, we zijn daar blijven slapen om de volgende ochtend mee te gaan naar het babyzwemmen van Julius. Daar aangekomen, vond Marjolein het wel erg rustig. Er stonden nauwelijks auto's.
"Zou het misschien vakantie zijn?" vroeg Andries. En met een diepe zucht kwam Marjolein tot de ontdekking dat ze dit was vergeten! Toen maar weer terug!

Eenmaal thuis maakten we onze fotospullen in orde: vrienden vierden hun 40-jarig huwelijk. Wij zouden foto's maken (Andries vooral) en ik ga daar weer een album van maken.
Het werd een onvergetelijk mooi feest! Hun kinderen en kleinkinderen hadden een prachtig lied voor hen gemaakt, en het feest werd besloten met een verrukkelijk zogenoemd 'toetje', een puntzak patat! En dat smaakt toch lekker rond 0.00 uur!

Dinsdag was weer de oppasdag op Julius en ik kon daar wol halen voor ons breihaakcafé. Het was  behoorlijk veel, en ik kon de zak en tassen  onder de wandelwagen proppen en aan de zijkanten daarvan hangen! We hadden in een krant een oproep geplaatst voor wol, en daar is flink gehoor aan gegeven.

Woensdag mocht ik een uur in de stoel bij de tandarts: voorbereiding op mijn kroning! Ik heb er geen last van gehad!

Vrijdag een heerlijk lentegevoel opgedaan, door de Lentetuin te bezoeken. Toen een kopje koffie gedronken bij de andere oma van Julius, en naar Ikea! Geen grote spullen gehaald, en altijd even leuk! Daarna naar ons logeeradres bij Johan en Franciska.

En zaterdag hadden wij een afspraak! Een heel prettige ontmoeting in een restaurant met een ''webbie"  en haar man. Ik was gevraagd of ik interesse had in hun kasteel: nou, wie heeft dat niet? Het koffieuurtje werd reuze gezellig, en daarna parkeerden wij onze auto naast hun auto, en zo verwisselde het kasteel van eigenaar. Grote dank!
We namen het kasteel mee naar binnen, en Meike ging er bij spelen. De ophaalbrug steeds naar beneden, dan een playmobil-ridder naar de binnenplaats schuiven, en dan de ophaalbrug weer omhoog!

's Middags maakte ik een flinke wandeling met Meike naar de bibliotheek, ze vond het er prachtig en schoof de boeken naar voren en naar achteren.
Eenmaal thuis moest ze drinken krijgen via de peg-sonde (slangetje via de buik naar de maag), maar ze bleek haar mickey-button uit haar buik te missen. Paniek. Als zoiets gebeurt moet echt héél snel een nieuwe geplaatst worden (anders groeit het dicht). De ouders kregen het zelf al niet meer voor elkaar. Huisartsenpost gebeld om het ziekenhuis te bellen, want een huisarts kan deze handeling niet. HAP belde terug, dat het plaatselijk ziekenhuis dit ook niet doet, ze moesten naar het VUmc. Daar moest eerst een kinderarts worden opgeroepen, die kon het ook niet en uiteindelijk is er een verpleegkundige met ervaring  die het voor elkaar heeft gekregen.
Wat een toestand......... al die tijd konden wij op Noortje passen.

De volgende dag ontmoetten we wéér een "webbie": zij vroeg via Facebook wie een kamerscherm wilde ophalen, graag zo gauw mogelijk. Het zag er zo mooi uit, en J en F zouden het goed kunnen gebruiken. Wij hadden elkaar al eens ontmoet, het was gezellig om eens 'bij te praten'! Ook hier ons dankjewel!

Daarna hebben we op Noortje gepast! Zo'n meisje van een half jaar kan je lekker bezighouden, en ook samen genieten van het mooie lenteweer door fijn met haar te wandelen!

Dinsdagavond kwamen we weer thuis, woensdagochtend was er weer het breihaakcafé. Er is zóveel wol binnengekomen, gelijk maar de afspraak gemaakt om de volgende middag te helpen om alles in een open kast in te delen. (Nog een paar tassen over.........)

Donderdag éindelijk op kraambezoek, terwijl de baby  inmiddels 10 maanden was!

En zo is het vrijdag: mijn 'projecten' waar nog aan gewerkt wordt, hebben weer met foto's te maken. Voor school maak ik iets voor een presentatie, en ik maak nog het album van het 40-jarig huwelijk.

Maar eerst maar eens mijn vitrage opnieuw in de wasmachine: gisteren zijn ze gecentrifugeerd op een te hoog toerental, ze zijn te gekreukt uit de wasmachine gekomen. (de kreukels zijn niet 'uitgehangen').